نحوه انتخاب پرکننده کیسه آسپتیک BIB برای پوره میوه، کنسانتره آب و رب گوجه فرنگی
پر کردن آسپتیک BIB باید بر اساس ویسکوزیته محصول، فرمت بسته بندی، استفاده پایین دست، ذخیره سازی، حمل و نقل و تطابق خط استریلیزاسیون انتخاب شود.
وقتی کارخانه ها انتخاب می کنندپر کردن کیسه آسپتیک BIBتجهیزات، اولین سوالات اغلب سرعت پر کردن، اندازه کیسه و قیمت دستگاه است. این نکات مهم هستند، اما برای پوره میوه، کنسانتره آب، رب گوجه فرنگی، محصولات نارگیل و سایر مواد غذایی فله، نقطه شروع بهتر سناریوی بسته بندی است.
BIB، کیسه-در-درام، کیسه های درام 200 لیتری، کیسه های آسپتیک بزرگتر، و کیسه های آسپتیک IBC در هر پروژه قابل تعویض نیستند.BIBاغلب برای خدمات غذایی، تهیه نوشیدنی، توزیع، یا کاربران دستهای کوچکتر مناسب است. 200کیسههای درام L برای پوره میوههای صنعتی، کنسانتره و مواد تشکیلدهنده گوجهفرنگی{1}} رایج هستند. کیسههای آسپتیک IBC زمانی مناسبتر هستند که کاربران پاییندست حجم بیشتری را کنترل کنند و شرایط ذخیرهسازی و لجستیکی پایداری داشته باشند.
خود محصول عامل کلیدی بعدی است. پوره میوه، کنسانتره آب میوه، رب گوجه فرنگی و پوره نارگیل ممکن است ویسکوزیته، فیبر، پالپ، ذرات و رفتار جریانی متفاوتی داشته باشند. این ویژگی ها بر طراحی شیر پر کردن، مقاومت لوله، دقت اندازه گیری، باقیمانده محصول و سختی تمیز کردن تأثیر می گذارد.
پر کردن آسپتیک نیز باید به عنوان بخشی از فرآیند کامل در نظر گرفته شود. دستگاه پرکن معمولاً بعد از آن کار می کنداستریلیزاسیون لوله ای UHT، بافر تانک آسپتیک، کنترل شیر وتمیز کردن CIP/SIP. اگر استریلیزاسیون، زمان نگهداری، چیدمان لوله، محفظه پر کردن، و رابط بسته بندی مطابقت نداشته باشند، پایداری محصول و راندمان تولید می تواند تحت تأثیر قرار گیرد.
استفاده پایین دستی نیز باید انتخاب بسته بندی را هدایت کند. اگر مشتری از دسته های کوچکتر استفاده می کند یا نیاز به توزیع انعطاف پذیر دارد، BIB ممکن است عملی باشد. اگر محصول به عنوان یک ماده صنعتی فله استفاده می شود، کیسه های درام 200 لیتری ممکن است راحت تر ذخیره و حمل شوند. اگر کارخانه حجم های بزرگ و پایدار را اداره کند، کیسه های آسپتیک IBC ممکن است فرکانس جابجایی را کاهش دهند.
قبل از درخواست قیمت نهایی، کارخانهها باید نوع محصول، ویسکوزیته، محتوای فیبر یا ذرات، روش استریلسازی، حجم پر کردن، فرمت بستهبندی، شرایط ذخیرهسازی، حجم مصرف پایین دستی و چیدمان کارخانه را تأیید کنند. با این جزئیات، سیستم پر کردن آسپتیک را می توان برای نیازهای واقعی تولید به جای فقط برای اندازه پرکننده اسمی انتخاب کرد.