یک خط فرآوری رب گوجه فرنگی باید بر اساس شرایط مواد خام، هدف محصول، بریکس، ویسکوزیته، غلظت، استریل کردن، پر کردن و روش ذخیره سازی انتخاب شود.
زمانی که کارخانه ها برنامه ریزی می کنندخط فرآوری رب گوجه فرنگی، بحث اول اغلب با قیمت دستگاه خمیر سازی، اواپراتور، دستگاه استریل کننده و دستگاه پرکن شروع می شود. این ماشین ها مهم هستند، اما پردازش رب گوجه فرنگی باید به عنوان یک خط کامل طراحی شود، نه به عنوان یک لیست ساده از تجهیزات.
اولین عامل وضعیت مواد خام است. بلوغ گوجه فرنگی، ناخالصی ها، نسبت پوست و دانه و مواد جامد محلول می توانند بر راندمان خرد کردن، پیش گرم کردن، خمیرسازی، تصفیه و غلظت تاثیر بگذارند. اگر بخش پیش تیمار ناپایدار باشد، غلظت، استریلیزاسیون و بخش های پرکننده زیر نیز تحت تأثیر قرار خواهند گرفت.
عامل دوم محصول نهایی است. تفاله گوجه فرنگی، سس گوجه فرنگی ورب گوجه فرنگی غلیظممکن است به ظرافت، ویسکوزیته، هدف Brix، کنترل فیبر و فرمت بسته بندی متفاوت نیاز داشته باشد. یک محصول برای تولید چاشنی همیشه به همان روشی که یک ماده صنعتی فله طراحی می شود، طراحی نمی شود.
تمرکز اغلب بخش کلیدی سرمایه گذاری است. بریکس هدف، ویسکوزیته محصول، تمایل به رسوب گیری و حساسیت حرارتی بر سیستم تبخیر، عملیات حرارتی، طراحی خط لوله و فرکانس تمیز کردن تأثیر می گذارد. برای محصولات با ویسکوزیته بالاتر، مقاومت لوله، راندمان انتقال حرارت، کنترل شیر وتمیز کردن CIP/SIPباید زود در نظر گرفته شود.
استریلیزاسیون و پر کردن باید با هم ارزیابی شوند. برای تامین مواد تشکیل دهنده عمده، خطوط رب گوجه فرنگی اغلب نیاز دارنداستریلیزاسیون لوله ای UHT، بافر تانک آسپتیک وپر کردن آسپتیکدر کیسه های درام 200 لیتری یا کیسه های آسپتیک بزرگتر. بسته بندی بر ذخیره سازی، حمل و نقل، حجم مصرف پایین دستی و گردش مالی کارخانه تأثیر می گذارد.
قبل از درخواست قیمت نهایی، کارخانهها باید شرایط گوجهفرنگی خام، محصول هدف، نیاز بریکس، ویسکوزیته، ظرفیت برنامهریزی شده، روش استریلسازی، قالب بستهبندی، شرایط ذخیرهسازی، چیدمان کارخانه و شرایط کاربرد را تأیید کنند. با این جزئیات می توان خط فرآوری را نزدیک به نیازهای واقعی تولید طراحی کرد.